Τετάρτη, 10 Φεβρουαρίου 2016

Επιστράτευση



Όλα αυτά φαίνονταν δύσκολα εν προκειμένω
Και ας ήταν μόνο χάδι στο νερό 
Κοιτούσαν το βάθος 
Και όλοι μαζί αναστενάζαμε 
Ενώ το υποκείμενο δεν αντελήφθη σχεδόν τίποτα
...
Στην πραγματικότητα είχαμε κάνει όλοι λάθος
Αλλά το αεράκι δροσερό
Μας κρατούσε στις θέσεις μας
Ενώ αποχαιρετούσαμε τους φαντάρους στα τρένα
Ακούγαμε κρυφά
Κουρτ Βάιλ στα ραδιόφωνα
...
Δεν θα τους βλέπαμε ποτέ ξανά
Και γύρισα πάλι πίσω
Εκεί
...
Η Θάλασσα της Αττικής
Άναψε την μελωδία της λύρας
Τα πάντα κάηκαν στο φως
Και μετά αυτοκτόνησα
...
Έπρεπε να γυρίσω πάλι πίσω στα σκατά





...

Γιατί έτσι



Γιατί έτσι είναι οι περισσότεροι άνθρωποι
Τους βλέπεις
Έχουν ανάγκη 
Τους βοηθάς
Έστω και χωρίς να στο ζητήσουν 
Μόνο και μόνο επειδή βλέπεις
Στην αρχή χαίρονται και σου χαμογελούν
Αλλά μετά σε προδίδουν
Τον εαυτό τους κοιτάνε
Αλλά δεν βλέπουν
Κι εσύ
Μετά πρέπει να συνεχίσεις να είσαι άνθρωπος
Δεν πρέπει να κάνεις πίσω
Άστους να πάνε
Συνέχισε να υπάρχεις